Onder impuls van de sponsor in Nederland worden meer popartiesten uitgenodigd : onder de noemer ‘Pop Classics’ komen Beverly Craven (Promise Me), Steve Harley (Sebastian), Randy Crawford (Street Life) en Roger Hodgson (Breakfast in America, Give A Little Bit, Fool’s Overture) hun bekendste hits brengen.  Voor Hodgson is het zijn eerste optreden nadat hij in 1983 Supertramp had verlaten.  John Miles stelt voor het eerst een ‘electric band’ samen, waarmee alle popartiesten worden begeleid. Omdat Christopher Cross last-minute wegens ziekte afmeldt, krijgt John de gelegenheid om ‘Music’ te brengen – het is Roger Hodgson die hem dat allervriendelijkst vraagt.